Column: Rechts inhalen

Deze column, komt tot stand met veel plezier, maar soms ook niet. Een deadline, wetend dat de vormgevers er op zitten te wachten maakt het soms minder romantisch. Het kost iedere keer wel energie en hoofdbrekens om een goed thema te zoeken en de woorden zó te kiezen dat het aangenaam is het te lezen en ook nog heel even prikkelt. Een beetje zoals wol, je voelt het maar je hebt er geen last van. Het is een soort van begin met een viltwerkstuk: wat ga ik maken, hoe leg ik het, welke wol gebruik ik en wat is de krimp? Een begin zonder exact te weten wat het resultaat wordt. Hoop op verwondering, hoop op een goed resultaat.

column-rechtsinhalenDeze column, komt tot stand met veel plezier, maar soms ook niet. Een deadline, wetend dat de vormgevers er op zitten te wachten maakt het soms minder romantisch. Het kost iedere keer wel energie en hoofdbrekens om een goed thema te zoeken en de woorden zó te kiezen dat het aangenaam is het te lezen en ook nog heel even prikkelt. Een beetje zoals wol, je voelt het maar je hebt er geen last van. Het is een soort van begin met een viltwerkstuk: wat ga ik maken, hoe leg ik het, welke wol gebruik ik en wat is de krimp? Een begin zonder exact te weten wat het resultaat wordt. Hoop op verwondering, hoop op een goed resultaat.

Ik wilde deze column schrijven over het stadje Schmallenberg in het mooie Sauerland. Ik wilde aandacht vragen voor het eiland Texel. Oók wilde ik aandacht besteden aan de rivier de Ure dat al eeuwen door de Wensleydale stroomt. Wat had de clou moeten worden….? Dat je eervol vernoemd kunt worden zoals de Texelaar naar het eiland Texel, zoals het wensleydale longwoolschaap naar de prachtige Wensleydale. Dat het ook anders uit kan pakken als een onzichtbaar virus, dat verantwoordelijk is voor de geboorte van mismaakte kalveren en lammeren, naar je vernoemd wordt.

Terwijl ik info aan het googlelen was over Schmallenberg vertelt de nieuwslezer van het NOS-journaal op Radio 2 dat het stadsbestuur van Schmallenberg een verzoek doet het virus een andere naam te geven. Weg clou, weg verhaal. Rechts inhalen noem je dat.

Intussen manifesteert het Schmallenbergvirus zich wel onder herkauwers. De lammertijd op De Weidonk begint half maart. Er is een stille hoop in mij dat het virus niet meer zo sterk was rond 15 oktober 2011, de datum dat ik de rammen heb toegelaten. Ik hoop dat de vruchten er niet door beschadigd zijn en dat het virus het plezier van jong leven niet inhaalt, niet links en niet rechts!

Download het artikel als pdf.

Comments are closed.